Bijna geen enkele andere stad heeft zo’n ingewikkelde geschiedenis als Berlijn – dus het is geen wonder dat er hier verschillende verloren plekken zijn waarvan wordt beweerd dat het er spookt en griezelt. Wij hebben de geruchten gevolgd en een aantal van de engste maar ook spannendste verhalen van de stad op een rijtje gezet!
Berlijns “zombieziekenhuis
Het voormalige Weissensee kinderziekenhuis is nu een van de griezeligste plekken in Berlijn. De vervallen gebouwen, ingegooide ramen en sombere stilte geven het eens zo vooruitstrevende ziekenhuis een spookachtige sfeer. Vanwege de vele legendes over spookverschijningen staat het al lang bekend als het “zombieziekenhuis” en is het een populaire bestemming voor urban explorers. Hoewel het verboden en gevaarlijk is om het te betreden, trekt de plek nieuwsgierige bezoekers die de morbide charme van deze verloren plek van dichtbij willen meemaken. Het volledige verhaal van deze verloren plek vind je hier!
De spooktrein
De Siemensbahn in Berlijn wordt al 45 jaar niet meer gebruikt – een verlaten verhoogde spoorlijn die er nu uitziet als een overblijfsel uit een ander tijdperk. Tussen de overwoekerde sporen, roestige bruggen en afbrokkelende stations heerst een griezelige stilte die deze plek de bijnaam “spooktrein” heeft opgeleverd. Waar ooit elke vijf minuten treinen reden en duizenden pendelden, is nu alleen nog de echo van vervlogen tijden voelbaar. Ondanks het verval oefent de spoorweg die op de monumentenlijst staat een griezelige fascinatie uit op stedelijke ontdekkingsreizigers en nieuwsgierigen die zich wagen in de verlaten wereld van staal en schaduwen. Maar pas op – de toegang is gevaarlijk en de afbrokkelende overblijfselen herinneren je eraan dat je deze verloren plek het beste vanaf een veilige afstand kunt bekijken. Nieuwsgierig geworden? Lees dan hier verder!
Spookachtig klooster
Het voormalige Franciscaner klooster in Mitte is een van de meest spookachtige plekken in de hoofdstad en ook een van de oudste gebouwen in de stad. Het klooster werd rond 1249 gesticht en is daarmee ouder dan alleen het naburige Nikolai-kwartier!
Vandaag de dag zijn er nog maar een paar muren over van het eens zo trotse heilige gebouw. Volgens de legende worden ze al eeuwenlang achtervolgd door de monnik Roderich. Hij maakte ooit deel uit van de franciscaanse orde die hier leefde en werd beschouwd als een wreed man. Hij zou zijn zoon hebben laten opsluiten in de kelder van het klooster en de dood van twee Tempeliers hebben bevolen. Sindsdien zou het gejammer van de wrede monnik ’s nachts te horen zijn vanuit de kelders van het klooster. Je kunt het hele verhaal hier lezen.
Donkere alchemie
Peacock Island staat eigenlijk bekend als een betoverend natuurparadijs en kijkt terug op een rijke geschiedenis die ook verbonden is aan een raadselachtige alchemist. Hij woonde hier in de 17e eeuw en experimenteerde met vuur, glas en elixers. Donkere rookwolken en bijtende geuren deden echter al snel de verdenking van zwarte magie rijzen en na een verwoestende brand brandde het laboratorium van de alchemist volledig af. Zijn geest schijnt echter nog steeds in de buurt te zijn. Er wordt echter gezegd dat zijn geest nog steeds als een schaduw over het anders zo idyllische eiland hangt.
Spookkasteel Tegel
De iconische witte torens van het historische paleis zijn in heel Berlijn bekend – en blijkbaar de thuisbasis van een klopgeest! Dit werd voor het eerst gemeld aan het einde van de 17e eeuw. Het manifesteerde zich door luide zweepslagen uit het niets, gloeiende stenen die naar bewoners werden gegooid en vlammentongen die plotseling opflakkerden in de zalen van het kasteel. Na zijn lange schrikbewind zou de klopgeest plotseling zijn verdwenen. Anderen beweren dat de geest nog steeds af en toe kan worden gezien als een vurige figuur bij de poorten van het kasteelterrein. Zeker een zaak voor de Ghostbusters!
Onrustige spoken in het bos van Grunewald
Met zijn dichte begroeiing en schaduwrijke paden is het Grunewald van nature een spookachtig overblijfsel van het vroegere oermoeras van Berlijn. Verborgen in de diepte ligt een nogal kleine en uitgesproken idyllische begraafplaats, in de volksmond bekend als de begraafplaats van de zelfmoordenaars of de begraafplaats van de naamlozen. Deze onheilspellende namen zijn te danken aan het feit dat hier een groot aantal lichamen uit het naburige Havel werd begraven. In die tijd mochten “doodzondaars” niet begraven worden op christelijke begraafplaatsen en daarom werd hier een onafhankelijke rustplaats gecreëerd. Er wordt echter gezegd dat veel zielen hier geen rust vinden en in het donker rondspoken op de begraafplaats. Er zijn regelmatig meldingen van vreemde geluiden en schimmige verschijningen die in het gebied rondspoken. Onlangs nog, in de zomer van 2010, meldde een plaatselijke bewoner dat hij een donkere figuur als rook uit de diepte van de Havel zag opstijgen… Mysterieus!
Spookkasteel Köpenick
Met zijn barokke gevels lijkt het prachtige paleis in het diepe zuidoosten van de hoofdstad alsof geen water het kan vertroebelen. Aan het voormalige paleis van de Hohenzollern adel kleeft echter een huiveringwekkend verhaal. Er wordt gezegd dat hier ooit een jonge edelvrouw woonde die verliefd werd op een gewone man. Hun romance bleef echter niet lang onontdekt en werd bruut gestraft: terwijl hij werd opgehangen, zou zij zijn opgesloten in de kerker van het paleis. Er wordt gezegd dat de zielen van ongelukkige geliefden sinds mensenheugenis rondspoken op het terrein. Samen met een zwarte hond met gloeiende ogen die vaak op de brug wordt gezien. Het is echter niet precies bekend hoe hij hier is verdwaald…
De griezeligste plek van Berlijn: De Beelitz sanatoria
Oké, oké: Tot nu toe was alles behoorlijk griezelig. Maar de voormalige sanatoria in Beelitz overtreffen verreweg alle andere griezelige plekken! De geschiedenis gaat terug tot het einde van de 19e eeuw, toen het werd opgericht als tuberculosekliniek buiten Berlijn. Tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog werd het sanatorium echter omgebouwd tot een militair ziekenhuis en behandelde het onder andere de toen nog onbekende soldaat Adolf Hitler. Als dat nog niet griezelig genoeg voor je is, kijk dan eens naar de vervallen gebouwen, die een enorm griezelige aanwezigheid uitstralen. Desondanks geniet het gebouw grote populariteit als verloren plek onder stedelijke ontdekkingsreizigers, die hier lange tijd toegang kregen. Sinds 2015 is het niet langer nodig om in te breken op het terrein om een glimp op te vangen. Sindsdien is er een boomtoppenpad dat je door de boomtoppen van het bos rond het gebouw leidt, waardoor je een geweldig uitzicht hebt.