Als het gaat om openbaar vervoer in Berlijn, is er altijd wel iets nieuws – en net zo constant nieuwe klachten. Vertragingen of zelfs volledige annuleringen van populaire lijnen, zoals de Kulturzug van Berlijn naar Wroclaw met zijn culturele programma aan boord, of de ÖBB Nightjet naar Parijs, waarvoor nu misschien toch nog hoop is. Maar daarmee alleen is het vervoersnetwerk van Berlijn nog niet compleet. Veel metrostations hebben veel meer geschiedenis dan je op het eerste gezicht zou denken. Terwijl er tegenwoordig projecten zijn waar mensen op techno en DJ-sets wachten op de volgende trein, waren er vroeger heel andere projecten. Het ondergrondse station Pankstraße, bijvoorbeeld, is een volledig uitgeruste nucleaire bunker die in geval van oorlog tot wel 3.300 mensen kon herbergen en werd gebouwd tijdens de Koude Oorlog. En het huidige drukke metrostation Nordbahnhof was ooit een plek met een heel andere betekenis – een van de beruchte “spookstations” uit die tijd. Lees verder voor alle details!

Het metrostation Nordbahnhof is een van de meest historische plekken in de Berlijnse metro. Het ligt in de wijk Mitte en maakt deel uit van de metrolijn U6, die van Alt-Tegel in het noorden naar Alt-Mariendorf in het zuiden loopt. Het station werd geopend op 8 maart 1923 onder de naam Stettiner Bahnhof. De naam verwees naar het langeafstandsstation met dezelfde naam erboven, van waaruit treinen naar de toenmalige Pruisische stad Szczecin reden (nu Szczecin, Polen). Na de Tweede Wereldoorlog werd het station gedeeltelijk verwoest, later herbouwd en in 1951 omgedoopt tot Nordbahnhof.
De bouw van de Berlijnse Muur in augustus 1961 veranderde het belang van het station echter fundamenteel. De U6-lijn verbond West-Berlijnse wijken, maar liep ook onder Oost-Berlijns grondgebied, onder andere onder de Invalidenstraße en de Brunnenstraße. Het metrostation Nordbahnhof lag daarom in de oostelijke sector, terwijl de lijn zelf tot West-Berlijn behoorde. Het werd overgenomen door de grenstroepen van de DDR, streng bewaakt en gesloten. Treinen uit West-Berlijn reden langzaam en zonder te stoppen door het donkere station. De verlichting was gedimd en alleen gewapende bewakers patrouilleerden op de perrons. Dergelijke in onbruik geraakte stations werden in de volksmond “spookstations” genoemd. Er waren in totaal 16 van deze stations, waaronder Oranienburger Tor, Stadtmitte, Bernauer Straße, Jannowitzbrücke en Potsdamer Platz.
