Je loopt snel langs dit huis in Schöneberg. Een heel gewoon oud pand, vierde verdieping, Berlijnse achtertuincharme. En toch is hier een stukje wereldgeschiedenis begonnen. Maar wat heeft de legendarische actrice en zangeres Liza Minnelli te maken met dit onopvallende oude pand in Berlijn?
In 1929 trok een jonge Brit genaamd Christopher Isherwood in een gemeubileerde kamer, en al snel deelde hij de woning met Jean Ross, een Engelse journaliste met grote dromen en een nog grotere mond. De gedenkplaat bij de ingang herinnert tot op de dag van vandaag aan de beroemde onderhuurder. Het huis staat er nog steeds, en als je er voor staat, hoor je met een beetje fantasie nog steeds het geklik van de hakken op de trap, als Jean ’s avonds laat uit de clubs thuiskwam.
Uit de woongroep in de Nollendorfstraße 17 ontstaat wereldliteratuur
Schöneberg was destijds de wijk voor iedereen die elders niet paste. ’s Nachts schitterde het, overdag werd er honger geleden, en op straat marcheerden steeds vaker de bruine hemden. Isherwood keek goed toe en schreef alles op. Uit zijn aantekeningen ontstond „Leb wohl, Berlin“, en uit zijn huisgenote Jean werd Sally Bowles: koket, chaotisch, onweerstaanbaar. In 1933, toen de nazi’s de macht overnamen, pakte hij zijn koffers.
Later belandde hij in Californië, waar hij in 1986 stierf. Berlijn bleef echter in zijn hoofd hangen, en het boek werd de musical „Cabaret“. Welkom in de Kit Kat Klub, waar de presentator met een scheve grijns belooft dat de wereld buiten nog in orde is. Dat is niet zo. Het publiek lacht, danst en merkt te laat hoe dicht het onheil al in de buurt is. Wie dit live wil meemaken, gaat naar het Tipi am Kanzleramt, waar ‘Cabaret’ regelmatig te zien is, zo’n beetje om de hoek van het regeringsdistrict. Passender kan het bijna niet.
Liza Minnelli komt langs
En dan is er Liza Minnelli. Dochter van Hollywood-legende Judy Garland, van kinds af aan in de showbusiness. Op 27 maart 1973 won ze de Oscar voor beste hoofdrolspeelster voor Bob Fosse’s verfilming van „Cabaret“. Ze speelde Sally Bowles zo, dat je je de rol bijna niet anders kunt voorstellen. In juni 2009 kwam ze naar Berlijn en stond ze daadwerkelijk voor het huis in de Nollendorfstraße, op de plek waar haar beroemdste personage zijn oorsprong vond. Een moment om kippenvel van te krijgen.
En Jean Ross? De echte Sally was veel meer dan alleen een feestbeest. Ze werd journaliste, schreef voor de communistische „Daily Worker“ en bleef politiek heel alert. Met de journalist Claud Cockburn kreeg ze een dochter, die later bekend werd als misdaadauteur Sarah Caudwell. Jean Ross stierf in 1973, in hetzelfde jaar dat Liza de Oscar kreeg voor haar rol als Sally. De cirkel is rond en laat weer eens op indrukwekkende wijze zien dat het leven nog steeds de beste grappen schrijft.
