Berlijn is altijd al het toneel geweest van legendarische muziekmomenten – van het historische concert van David Bowie voor de Reichstag en het optreden van Bob Dylan in het Treptower Park tot de spectaculaire enscenering van „The Wall“ door Roger Waters op de Potsdamer Platz. Maar in 1969 zorgde juist een concert voor opschudding dat nooit plaatsvond. Het gerucht dat de Rolling Stones zouden optreden op het dak van de Axel-Springer-toren, vlak bij de Berlijnse Muur, verspreidde zich als een lopend vuurtje onder de jongeren in de DDR. Talloze fans trokken naar de grens om de Britse rocklegendes op zijn minst van veraf te horen. Maar in plaats van Mick Jagger en zijn band stonden ze oog in oog met de Volkspolizei en de Staatssicherheit – met verstrekkende gevolgen voor honderden jongeren.

In 1969 zorgde een zogenaamd concert van de Rolling Stones voor grote opschudding in het verdeelde Berlijn, hoewel de Britse rockband helemaal geen optreden had gepland. Onder jongeren in de DDR deed het gerucht de ronde dat Mick Jagger en zijn bandleden op het dak van de Axel-Springer-toren in West-Berlijn zouden spelen. Het gebouw stond vlak bij de Berlijnse Muur en was vanaf de oostkant goed te zien. Voor veel jongeren, die hun westerse muziekidolen normaal gesproken niet live konden zien, klonk het nieuws als een unieke kans.
Het vermeende concert zou plaatsvinden op 7 oktober 1969, de 20e verjaardag van de DDR. De keuze voor deze datum maakte het gerucht extra explosief, want terwijl de staatsleiding de verjaardag van de republiek vierde, hoopten veel jongeren op een rockconcert vlak achter de grens. Hoewel er geen enkele officiële bevestiging was, verspreidde het verhaal zich steeds verder. Talrijke fans trokken naar Oost-Berlijn om het vermeende optreden in ieder geval van een afstand mee te maken.

Het gerucht was eigenlijk ontstaan uit een grap van radiopresentator Kai Blömer. Hij had in september in een uitzending van de West-Berlijnse zender RIAS II het vermeende optreden aangekondigd en het nieuws nog tijdens diezelfde uitzending rechtgezet. Maar het nieuws ging een eigen leven leiden en verspreidde zich via mond-tot-mondreclame en pamfletten door de hele DDR.
De DDR-leiding reageerde met enorme veiligheidsmaatregelen. Onder de codenaam „Stafette“ probeerden de Volkspolizei en de Staatsveiligheid al van tevoren te voorkomen dat jongeren naar Oost-Berlijn zouden reizen. Toch verzamelden zich op de middag van 7 oktober zo’n 2.000 jongeren in de buurt van de Leipziger Straße. De veiligheidstroepen sloten de toegangswegen af en traden hard op tegen de mensenmassa’s. Volgens documenten uit het Bundesarchiv werden 390 jongeren gearresteerd, waarvan ongeveer twee derde jonger was dan 18 jaar. Sommigen kregen zelfs gevangenisstraffen.
De Rolling Stones hebben die dag nooit op het dak van de Springer-wolkenkrabber gestaan. Wat begon als een onschuldige radiograp, eindigde voor honderden jongeren met arrestaties en voor sommigen zelfs in de gevangenis. Het incident laat op indrukwekkende wijze zien hoezeer westerse rockmuziek de DDR-jongeren in vervoering bracht en hoe vastberaden de staatsleiding optrad tegen vermeende politieke provocaties.