De lente is aangebroken in Berlijn en ben je op zoek naar het perfecte uitje om van de mooiste tijd in de stad te genieten? Niet voor niets wordt Berlijn ook wel de culturele hoofdstad genoemd. Naast cafés, clubs en concerten liggen er ook enkele UNESCO-werelderfgoedlocaties om de hoek. Dus als je zin hebt in architectuur die breekt met de Berlijnse flatgebouwen, ben je bijvoorbeeld in de Gartenstadt Falkenberg precies op de juiste plek. Midden in het district Treptow-Köpenick ligt dit bonte werelderfgoed. Ontstaan tussen 1913 en 1916 naar ontwerpen van de visionair Bruno Taut, maakt het vandaag de dag deel uit van de „Woonwijken van de Berlijnse Moderne”.
Een wandelbaar schilderij in de stad
Het 75 hectare grote terrein valt tegenwoordig vooral op door zijn kleuren. Daarom wordt het ook wel de „verfdooswijk“ genoemd. Terwijl men ten tijde van de bouw vooral in grijze en beige tinten dacht, zette Bruno Taut in op krachtig Pruisisch blauw, wijnrood en okergeel om de bewoners een gevoel van individualiteit, trots en levensvreugde te geven.
Zo konden de 7000 inwoners destijds genieten van wat kleur in hun dagelijks leven. En jij kunt het vandaag de dag ontdekken tijdens een wandeling. Hier zie je hoe Taut het concept van de Engelse tuinstad interpreteerde: elk huis heeft een eigen tuin voor zelfvoorziening, en de gevels zijn zo ontworpen dat licht, lucht en zon elk appartement binnendringen. Het complex lijkt bijna op een wandelbaar schilderij, waarbij de kleuren van de huizen hun effect veranderen naargelang de stand van de zon.
De onvoltooide woonwijk op de helling
Dit project is echter nooit helemaal afgerond. In de eerste bouwfase werden 34 woningen rond de Akazienhof voltooid, kort daarna kwamen daar 93 woningen aan de Gartenstadtweg bij. Economische problemen en de Eerste Wereldoorlog zorgden ervoor dat de bouw werd stopgezet.
Overigens zijn niet alleen de felle kleuren de moeite waard: ook de indeling van straten en pleinen spreekt voor zich. De wijk is gebouwd op een helling – de Falkenberg. Voor Berlijnse begrippen lijkt het daardoor bijna ‘bergachtig’ en kon Taut spelen met verschillende niveaus en zichtlijnen. Een huis staat bijvoorbeeld verschoven ten opzichte van de straat. Voor bezoekers is de tuinstad Falkenberg een oase van absolute rust, die laat zien dat werelderfgoed niet altijd een monumentale kathedraal hoeft te zijn, maar ook een kleurrijke, mensvriendelijke woonwijk kan zijn .
