In 2021 werd het Berlijnse metrostation“Museumsinsel” geopend . Vanwege de architectonisch belangrijke omgeving hield men de ingangen bewust onopvallend. Maar onder de grond werd een fascinerend bouwwerk gecreëerd als eerbetoon aan Karl Friedrich Schinkel.
In dit derde artikel over schilder en architect Karl Friedrich Schinkel kijken we naar de theaterperiode van de Berlijner, hoe hij zelfs in moeilijke tijden indruk maakte op de mensen, en hoe Berlijn een iets ander eerbetoon aan de kunstenaar opzette.
Schinkel verbaast Berlijn met zijn ongelooflijke vindingrijkheid
Tijdens de Napoleontische bezetting was er in Pruisen een tekort aan bouwopdrachten. Uit nood werkte Karl Friedrich Schinkel als decor- en panorameschilder. Het spectaculaire diorama vande “Brand van Moskou” werd in 1812 een enorm succes. Omdat hij het schilderij van achteren met olielampen verlichtte, voelde het publiek zich alsof het zelf in de vlammen stond. Door dit soort stunts werd hij in heel Berlijn bekend.
Tegelijkertijd drukte Schinkel zijn stempel op de Berlijnse opera met innovatieve decorontwerpen voor zo’n 40 werken. Vooral zijn decorontwerpen voor Mozarts “Die Zauberflöte” zijn tot op de dag van vandaag bekend! (Hierboven zie je het Egyptische decor.) Zijn indrukwekkende scenografie wist niet alleen de theaterbezoekers te enthousiasmeren, maar ook de ontwerpers van het nieuwe U5-station “Museumsinsel”.
Als je wilt weten hoe je stedelijke architectuur het beste kunt fotograferen, neem dan eens een kijkje bij deze fotocursus, die speciaal voor metrostations is ontworpen!
Het plafond van de metro is geïnspireerd op dit schilderij van Schinkel!
Toen het nieuwe metrostation van de U5, “Museumsinsel”, werd ontworpen, koos de architect als centraal element Schinkels decorontwerp van de Sterrenzaal in het paleis van de Koningin van de Nacht uit Mozarts opera “Die Zauberflöte”. Hij bouwde een gewelfde, ultramarijnblauwe plafondconstructie. Deze wordt verlicht door meer dan zesduizend kunstmatige lichtsterren. De opvallende pilaren op het middenperron moeten doen denken aan Schinkels zuilengangen .
Waarom juist in dit station? Omdat Schinkel als bouwmeester het stadscentrum rondom het station heeft gevormd!
De rest van de halte is bewust eenvoudig gehouden.
Blauwgrijs graniet en witte plafonds zorgen voor een elegante sfeer. Speciaal ontworpen verlichting in de leuningen en trappen zorgt voor een harmonieuze verlichting. Architectuurfoto’s op de spoorwanden eren het historische erfgoed van de omgeving. Zo versmelten moderne infrastructuur en klassieke bouwkunst.
