In de lente trekt het ons allemaal de natuur in en naar de oude dorpjes van Brandenburg. We verlangen naar rust en bezinning, om daarna met hernieuwde moed te kunnen genieten van de vele geweldige dingen die Berlijn ons te bieden heeft!
Maar om je droomplekken te vinden, hoef je Berlijn niet per se te verlaten. In dit eerste van drie artikelen reizen we samen terug naar de tijd v , de Berlijnse schilder en architect Karl Friedrich Schinkel.
In het Viktoriapark in Kreuzberg zie je de top van een nooit gebouwde kathedraal
Als je je blik vanaf de voet van de waterval in het Viktoriapark naar boven richt, zie je een torenspits. Maar het uitzicht van beneden is misleidend. Het is geen torenspits, maar het bijna 20 meter hoge, neogotische nationaal monument voor de bevrijdingsoorlogen (ook wel Kreuzbergmonument genoemd), dat door Karl Friedrich Schinkel werd opgericht ter nagedachtenis aan de Duitse bevrijdingsoorlogen.
Oorspronkelijk was er in plaats van het Nationaalmonument een enorme kathedraal gepland
Na de gewonnen oorlog tegen Napoleon in 1815 zou er een gigantische“Bevrijdingskathedraal”in Berlijn worden gebouwd. Dat was waarschijnlijk al langer een wens van architect Schinkel. Zijn fascinatie voor zo’n gigantisch bouwwerk was al lang zichtbaar, nog voordat de oorlog überhaupt was gewonnen.
In zijn meesterwerk“Gotische Dom am Wasser”toonde Karl Friedrich Schinkel in 1813 een ongelooflijke scène die zelfs in een film moeilijk te overtreffen zou zijn! Zo’n meesterlijke weergave is vandaag de dag nog steeds ongeëvenaard.
Maar de Pruisische koning was tegen zo’n megaproject: het was simpelweg te duur na de lange oorlog tegen Napoleon. Er moest iets kleinschaligers (en goedkopers) komen.
Het Nationaal Monument voor de Bevrijdingsoorlogen in het Viktoriapark in Berlijn-Kreuzberg
Ondanks bezuinigingen is het monument indrukwekkend. Het torent bijna 20 meter hoog boven Kreuzberg uit. Destijds besloot men, om nog meer kosten te besparen, het monument van gietijzer te maken in plaats van dure, met de hand gehouwen steen. Dit moest de opofferingsgezindheid symboliseren van het volk, dat eerder zijn goud had ingeleverd voor ijzer om de oorlog te financieren.
Ik zou persoonlijk behoorlijk geïrriteerd zijn als ik goud voor ijzer zou inruilen en dan zou zien hoe er na de oorlog een enorm monument van ijzer in het park wordt geplaatst. Maar in die tijd was ijzer een vooruitstrevend materiaal! IJzer gold als eerlijk, hard en vaderlandsgezind.
Kom eens langs in het Viktoriapark in Kreuzberg en kijk naar het monument dat een kathedraal had moeten worden!
