In Wenen gaat het niet meer zo goed met Mozart. De belangstelling voor hem neemt af, opdrachten worden schaars, de schulden stapelen zich op. Daar komt nog bij: zijn vrouw Constanze is ziek, en haar verzorging kost geld. Mozart heeft dringend geld nodig. En hij weet dat de Pruisische koning Frederik Willem II in Berlijn een grote beschermheer van de muziek is…
Mozart reist vol hoop naar Berlijn
Mozart stapt in de koets en reist naar het hof. Hij heeft zelfs speciaal voor de cello geschreven, waar de koning dol op is, en hoopt op een vaste aanstelling. Hij speelt voor en maakt echt indruk op de koning. Die geeft hem een paar opdrachten.
Maar een vaste aanstelling? Het vrij vertaalde antwoord van de koning: „Laat maar zitten.” Daarmee is de reis voortijdig mislukt en zijn alle verwachtingen in duigen gevallen. Radeloos dwaalt Mozart door het sombere Berlijn. Dan ontdekt hij dat het Nationaal Theater aan de Gendarmenmarkt zijn opera „De ontvoering uit het serail“ opvoert.
Mozart undercover in het publiek
Mozart gaat onherkenbaar in het publiek zitten. Om hem heen wordt er gelachen en geklapt. Maar de strijkers spelen de hele tijd vals. Mozart probeert het te negeren. Dat lukt hem niet. De woede stijgt in hem op, totdat hij opspringt en roept: „Speel verdomme die verdomde D!“
Het publiek schrikt, herkent de woedende componist – en barst in gejuich uit.
Of het echt zo is gegaan, valt niet te bewijzen. Het verhaal is afkomstig van Friedrich Rochlitz, wiens Mozart-anekdotes notoir onbetrouwbaar zijn. Maar het is toch een mooi verhaal!
Veel eer, weinig geld
Teleurgesteld vertrekt Mozart uit Berlijn. Zijn conclusie: veel eer, nauwelijks geld. Wat van zijn bezoek overblijft, zijn de Pruisische kwartetten, tijdloze meesterwerken die zonder de reis naar Berlijn nooit zouden zijn ontstaan.
Ben je benieuwd naar het verhaal van Mozart in Berlijn? We hebben zijn verhaal in beeld gebracht in deze Instagram-post:
