Bij de Rijksdag denken we aan de glazen koepel, aan een prachtig uitzicht over Berlijn, aan verhitte debatten en misschien zelfs aan graffiti. Waar we niet aan denken: om 8.40 uur ’s ochtends klinken er klokken door de zalen van het eerbiedwaardige gebouw en roepen ze iedereen die wil naar de eerste verdieping.
Daar, achter een zware deur, ligt een plek verborgen die het tegenovergestelde moet uitstralen van alle stress van het leven als parlementslid: de gebedsruimte.
Een crypte in het parlement brengt de Dom van Keulen naar Berlijn
(Foto hierboven: de keizerklok, ooit de grootste klok van de Dom van Keulen, die in 1923 werd vervangen door de Petersklok – ook wel bekend als ‘Dicker Pitter’.)
Tijdens zittingsweken vindt er op donderdag en vrijdag, vlak voor het begin van de plenaire vergadering, een christelijke gebedsbijeenkomst plaats. Je wordt hiertoe geroepen door het opgenomen geluid van de klokken van de Dom van Keulen.
De traditie stamt uit de tijd in Bonn: Konrad Adenauer besloot in 1949 dat het geluid van de band de parlementsleden moest oproepen voor een gezamenlijk gebed. Bij de verhuizing naar Berlijn ging het klokgelui uit Keulen gewoon mee.
Een heel eigen ontwerp, dat niet iedereen aanspreekt
De ruimte is ontworpen door de Düsseldorfse kunstenaar Günther Uecker (†2025). Een tussenwand voor de ramen blokkeert het directe uitzicht naar buiten en laat het licht indirect binnenvallen. Er ontstaat een schemerlicht dat Andreas Kaernbach (conservator van de kunstcollectie van de Bondsdag) doet denken aan een vroegmiddeleeuwse crypte.
In het midden staat een altaar van gezandstraald graniet, met daarop een eenvoudig houten kruis. Daarvoor staan 24 houten stoelen met hoge rugleuningen in vier rijen opgesteld. Tegen de muren staan zeven houten panelen die Uecker met spijkers en stenen heeft bewerkt en met zand en as heeft bedekt.
Open voor iedereen, gebruikt door weinigen
De ruimte is bewust interconfessioneel ingericht en staat voor iedereen open, ongeacht je geloofsovertuiging. Toch volgen nog maar weinig mensen de klank van de klokken: waren het in de jaren ’60 gemiddeld zo’n 120 parlementsleden, dan waren dat er volgens de Bondsdag in 2013 nog maar 10 tot 15.
Als je geïnteresseerd bent in het Reichstagsgebouw, kun je rondleidingen door de Reichstag boeken. Let op: je zult de klokken helaas niet horen luiden, want de rondleidingen vinden pas rond het middaguur plaats.
