Muziek speelde in het verdeelde Berlijn een heel bijzondere rol. Terwijl Udo Lindenberg in 1983 met zijn „Sonderzug nach Pankow“ de DDR-leiding provoceerde en Bruce Springsteen in 1988 voor honderdduizenden mensen in Oost-Berlijn sprak over een wereld zonder muren, zette Roger Waters in 1990 een spectaculair muzikaal monument op voor de Duitse deling. Slechts enkele maanden na de val van de Muur toverde de medeoprichter van Pink Floyd de Potsdamer Platz om tot een gigantisch concertpodium. Centraal stond een 170 meter lange muur van zo’n 2.500 piepschuimblokken, die tijdens de show werd opgebouwd en uiteindelijk onder het gejuich van honderdduizenden toeschouwers werd neergehaald.
Op 21 juli 1990, slechts acht maanden na de val van de Berlijnse Muur, veranderde Roger Waters de Potsdamer Platz in het decor van een van de meest spectaculaire rockconcerten uit de muziekgeschiedenis. Op de voormalige grensstrook tussen Oost- en West-Berlijn bracht de voormalige bassist van Pink Floyd zijn beroemde rockopera „The Wall“ ten tonele voor honderdduizenden toeschouwers. Centraal stond een gigantische podiummuur, die zo’n 170 meter lang was en uit ongeveer 2.500 piepschuimblokken bestond. Tijdens de voorstelling werd hij stukje bij beetje opgebouwd, totdat hij uiteindelijk, als dramatisch hoogtepunt, onder een enorm geraas instortte.
De symboliek had nauwelijks indrukwekkender kunnen zijn. Decennialang had de echte Berlijnse Muur families, vrienden en een hele stad van elkaar gescheiden. Nu stortte op bijna dezelfde plek een kunstmatige muur in, die symbool stond voor isolatie, onderdrukking en maatschappelijke barrières. Het oorspronkelijke Pink Floyd-album „The Wall“ was al in 1979 uitgekomen en was helemaal niet speciaal voor Berlijn geschreven. Waters had het verhaal oorspronkelijk bedacht als een verkenning van persoonlijke angsten, vervreemding, oorlog en autoritaire structuren. Pas door de historische locatie kreeg het werk een extra politieke betekenis.
Voor het monumentale optreden bracht Waters talrijke internationale muzieksterren bij elkaar. Bryan Adams, Cyndi Lauper, Sinéad O’Connor, Joni Mitchell, Van Morrison en de Scorpions behoorden tot de prominente gasten. Bijzonder opmerkelijk was ook de deelname van Sovjet-militaire muzikanten. Samen maakten ze van het concert een internationaal evenement dat wereldwijd op tv werd uitgezonden.
Volgens schattingen keken zo’n 250.000 tot 300.000 mensen ter plekke naar het optreden. Het concert vond plaats in een tijd dat de Duitse hereniging nog moest gebeuren: pas op 3 oktober 1990 werden Oost- en West-Duitsland officieel herenigd. De Potsdamer Platz zelf was toen nog een grotendeels onbebouwd terrein, getekend door de sporen van de decennialange deling. Tegenwoordig staan er moderne wolkenkrabbers, hotels en winkelcentra. Waar ooit een gigantische podiummuur instortte, strekt zich nu een van de bekendste stadswijken van Berlijn uit.
