Er is bijna geen enkele internationale muzikant die zo nauw verbonden is met Berlijn als David Bowie. Toen hij in 1976 naar West-Berlijn verhuisde, was hij op zoek naar een nieuwe start en vond hij in de hoofdstad een creatieve vrijheid die zijn carrière blijvend zou beïnvloeden. Zelfs decennia later blijft zijn nalatenschap springlevend: op 14 februari 2027 viert de meeslepende concertervaring „David Bowie: Stage“ in Berlijn zijn wereldpremière. Een mooie gelegenheid om terug te blikken op zijn legendarische Berlijnse jaren en de plek waar een stukje muziekgeschiedenis werd geschreven.
David Bowie was toen nog maar 29 jaar oud, internationaal beroemd en op zoek naar een nieuwe start. Na jaren van excessief drugsgebruik in Los Angeles wilde hij aan zijn oude leven ontsnappen en weer tot zichzelf komen. Zijn keuze viel op West-Berlijn, een stad die toen nog omringd werd door de Berlijnse Muur en met haar alternatieve kunst- en muziekscene een bijzondere aantrekkingskracht uitoefende.
Samen met zijn vriend en collega-muzikant Iggy Pop beleefde Bowie hier een van zijn meest creatieve periodes. Juist het appartement aan de Hauptstraße 155, dat van buitenaf nauwelijks deed vermoeden wie er woonde, zou een van de bekendste adressen uit zijn Berlijnse geschiedenis worden.
Vandaag, 50 jaar nadat hij er introk, staat het gebouw er nog steeds. Het voormalige privéadres is uitgegroeid tot een herdenkingsplek die Bowie-fans van over de hele wereld bezoeken. Maar terwijl het huis inmiddels geldt als een bedevaartsoord voor muziekliefhebbers, wordt de voormalige woning nog steeds privé gebruikt.
Hoewel David Bowie destijds al tot de meest succesvolle muzikanten van zijn generatie behoorde, koos hij in Berlijn niet voor een luxe villa of een exclusief penthouse. In plaats daarvan betrok hij een appartement op de eerste verdieping van een gewoon oud pand in Schöneberg. Het appartement was met zo’n 240 vierkante meter en zeven kamers weliswaar bijzonder ruim, maar de inrichting was voor een internationaal gevierde rockster verrassend eenvoudig. De kamers hadden plafonds van zo’n 3,50 meter hoog met stucwerkversieringen en waren met elkaar verbonden via een lange gang. In plaats van kostbare meubels en uitgebreide decoraties zou Bowie onder andere op matrassen hebben geslapen die direct op de vloer lagen. Eén kamer gebruikte hij om te schilderen, terwijl een andere kamer was uitgerust met een stereo-installatie en diende voor zijn muzikale passie.
Bijna vijf decennia nadat Bowie eruit is verhuisd, is het gebouw aan de Hauptstraße 155 uiterlijk gezien relatief weinig veranderd. Het oude pand staat nog steeds in Schöneberg en wordt nog steeds voornamelijk als woonhuis gebruikt. Het is geen David Bowie-museum geworden, en ook de voormalige woning van de muzikant is niet open voor publiek.
