Net als je denkt dat het clubleven in Berlijn nauwelijks nog spannender kan worden – van nieuwe fetisjclubs tot al lang gevestigde techno-tempels die al lang wereldfaam hebben verworven – doet de hoofdstad er nog een schepje bovenop. Want dat is nog lang niet alles: na bijna twee jaar komt een van de meest legendarische clubadressen van Berlijn weer tot leven. Op vrijdag 30 oktober 2026 opent de cultclub Silencio uit Parijs een tijdelijke vestiging in het voormalige pand van de Watergate aan de Oberbaumbrücke.

De club zit aan de Falckensteinstraße 49 in Berlijn-Kreuzberg en blijft in eerste instantie zeven maanden open, tot mei 2027. Het bijzondere aan deze heropening is de samenwerking tussen verschillende internationaal bekende namen uit de muziek-, film- en clubscene. De oorspronkelijke Silencio-club in Parijs werd in 2011 ontworpen door de wereldberoemde regisseur David Lynch, terwijl voor de herinrichting van de Berlijnse ruimte onder andere architectenbureau Studio Karhard werd ingeschakeld, dat al betrokken was bij het interieurontwerp van het legendarische Berghain. Zo komen op het voormalige Watergate-adres de verhalen van drie belangrijke instellingen uit de internationale clubcultuur samen.
Ter gelegenheid van het 15-jarig jubileum van het Parijse Silencio moet de Berlijnse vestiging een afwisselend programma bieden met elektronische muziek, kunst en optredens. Het idee is dat elk weekend een ander collectief de ruimte overneemt en er zijn eigen creatieve stempel op drukt. De Watergate opende in 2002 direct aan de Spree en groeide in de daaropvolgende 22 jaar uit tot een van de bekendste adresjes van het Berlijnse nachtleven. Vooral liefhebbers van elektronische muziek kwamen regelmatig naar de club, waar internationale dj’s draaiden en die met zijn bijzondere architectuur wereldwijd de aandacht trok.

Het verhaal van Silencio begint in 2011 in Parijs, waar de club werd geopend in de Rue Montmartre in de wijk Sentier. Ongeveer zes meter onder de grond ontstond een bijzondere ontmoetingsplek voor de internationale kunst-, film-, muziek- en modewereld, waarvan het oorspronkelijke ontwerp teruggaat op de Amerikaanse regisseur David Lynch. Lynch werd vooral wereldberoemd door films als Mulholland Drive en Blue Velvet en gaf de Parijse club zijn onmiskenbare sfeer. Ook de naam Silencio is nauw verbonden met het werk van de regisseur. Hij verwijst naar de film Mulholland Drive uit 2001, waarin een mysterieuze club genaamd Silencio een centrale rol speelt. De verbinding tussen filmkunst en het nachtleven zie je tot op de dag van vandaag terug in het concept van het Parijse origineel.
In tegenstelling tot een klassieke nachtclub ziet Silencio zichzelf als een culturele ontmoetingsplaats waar verschillende creatieve disciplines samenkomen. Naast evenementenzalen beschikt de Parijse vestiging onder andere over een bioscoop, een bibliotheek en een podium. Het programma varieert van filmvertoningen en concerten tot kunsttentoonstellingen en exclusieve evenementen. Met Silencio Berlin moet niet zomaar weer een technoclub ontstaan. In plaats daarvan streven de exploitanten naar een concept dat elektronische muziek combineert met hedendaagse kunst, concerten en performances. Centraal staat daarbij het idee om de club regelmatig opnieuw te interpreteren en verschillende creatieve scenes een platform te bieden.