Ontdek pure idylle in Berlijn, temidden van moderne clubs, stedelijke hotspots en trendy eetgelegenheden – hoe en waar, vraag je je af? Als het Engelbecken, op slechts 15 minuten van het Kottbusser Tor, je nog niet heeft overtuigd, hebben we nog een tip voor je. Duizenden bloeiende rozen zijn momenteel namelijk niet alleen buiten Berlijn te bewonderen, maar ook midden in de hoofdstad. De rozentuin in het Treptower Park is een terrein van ongeveer drie hectare in het noordelijke deel van het park, vlakbij de Puschkinallee en niet ver van het Sovjet-eerbetoonmonument.
Terwijl de rest van het Treptower Park is aangelegd als een uitgestrekt landschapspark met kronkelende paden en natuurlijke groene zones, kiest de rozentuin voor een heel andere esthetiek. Het park werd in 1969 geopend naar ontwerpen van landschapsarchitect Hubert Matthes en behoort tot de belangrijkste voorbeelden van DDR-tuinarchitectuur in Berlijn. Ter gelegenheid van het 20-jarig jubileum van de DDR ontstond hier een strak geometrisch aangelegde tuin met symmetrische paden, rechthoekige perken, waterpartijen en heldere zichtassen. Oorspronkelijk werden er zo’n 25.000 rozen geplant, waardoor de tuin een van de grootste rozenparken van de hoofdstad werd.
Bijzonder indrukwekkend is het grote fonteinbassin in het midden van de tuin. De hoofdfontein reikt tot wel tien meter hoog en bepaalt al decennia lang het aanzicht van het park. Hij wordt omringd door rozenperken, vaste planten en waterpartijen, die de tuin een bijna paleisachtige sfeer geven. Een ander hoogtepunt is de waterlelievijver, die samen met de fonteinen en bloemperken een harmonieus geheel vormt. De spiegelende watervlakken maken de rozentuin vooral in de zomermaanden tot een populair fotomotief.
Historisch gezien was dit gedeelte oorspronkelijk anders gepland. De beroemde tuinarchitect Gustav Meyer had hier ooit een groot speel- en sportveld voor ogen . Na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog werd dit idee echter niet uitgevoerd. In plaats daarvan ontstond eind jaren zestig de huidige rozentuin. Al halverwege de jaren tachtig moest het terrein vanwege bodemvermoeidheid worden gerenoveerd, waarbij delen van de oorspronkelijke rozenbeplanting werden vervangen door vaste planten.
Vooral in de vroege ochtenduren of ’s avonds ontvouwt het park van juni tot september zijn bijzondere charme en voelt het, ondanks de centrale ligging, verrassend rustig en afgelegen aan.
