Wachten op de metro is normaal gesproken niet echt een spannende ervaring. Je staat daar maar wat, luistert naar muziek, belt even of wacht gewoon tot de volgende metro binnenkomt. Maar één Berlijns metrostation zorgt ervoor dat je je zeker niet zult vervelen. Het metrostation Klosterstraße werd op 1 juli 1913 geopend en hoort tegenwoordig bij lijn U2. Het station is ontworpen door de Zweedse architect Alfred Grenander, die het uiterlijk van talrijke historische Berlijnse metrostations in belangrijke mate heeft bepaald. Maar de Klosterstraße is veel meer dan een gewoon station: het is tegelijkertijd een kleine, gratis tentoonstelling over de Berlijnse vervoersgeschiedenis, waarbij er tussen de perrons en de sporen van alles te ontdekken valt.

Het station ontstond als onderdeel van het tussen 1906 en 1913 aangelegde traject door de binnenstad tussen Potsdamer Platz en Alexanderplatz en behoort vandaag de dag tot de bijzonder goed bewaarde stations uit die tijd. Sinds 1975 staat het metrostation Klosterstraße op de monumentenlijst. Een groot deel van de huidige bijzondere inrichting is echter pas tijdens de DDR-tijd ontstaan. Tussen 1984 en 1986 werd het station in de aanloop naar de 750-jarige viering van Berlijn grondig gerestaureerd. Daarbij werden onder andere de nog aanwezige oorlogsschade hersteld. Tegelijkertijd ontstond het idee om het station om te vormen tot een ‘beleefbaar museum’ over de geschiedenis van het Berlijnse openbaar vervoer .
Een bijzonderheid zijn de voormalige reclamevlakken van het station. Tijdens de restauratie in de jaren 80 besloot men deze plekken te gebruiken voor een historische tentoonstelling. Sinds 1986 hangen hier in totaal 22 emailleplaten, die zijn gemaakt bij Schilderwerk Beutha . Op de platen zijn verschillende historische vervoersmiddelen te zien, waarmee je de ontwikkeling van het Berlijnse openbaar vervoer kunt volgen. Wie vandaag op de U2 wacht, kan zo tegelijkertijd een reis maken door verschillende tijdperken van de Berlijnse vervoers- en stadsgeschiedenis.

Het meest opvallende tentoonstellingsstuk staat precies tussen de trappen van het station. Daar staat de voorzijde van motorwagen 12 van de voormalige Schöneberger metro uit 1910. Het historische voertuig is voor de tentoonstelling in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht en in november 1985 in het station geplaatst. Voordat de wagon een museumstuk werd, was hij daadwerkelijk nog in gebruik. Hij werd onder andere gebruikt voor overbrengingsritten tussen de twee Oost-Berlijnse metrolijnen. Na een ongeluk werd het voertuig in 1982 buiten dienst gesteld. Een deel van de wagonbehuizing bleef echter bewaard en kreeg een paar jaar later zijn huidige plek in het station Klosterstraße.
Een ander bijzonder detail vind je in de zuidelijke toegangsruimte. Daar staan de zogenaamde „Babylonische palmen“, gekleurde wanddecoraties waarvan het ontwerp teruggaat op Babylonische voorbeelden uit de tijd van koning Nebukadnezar II. Ook dit ontwerpelement is van de hand van Alfred Grenander en maakte al deel uit van het oorspronkelijke station uit 1913.