In de stad is zoals altijd van alles te beleven, van nieuwe rave-ervaringen tot Europa’s grootste indoor klimpark. Bij zoveel actie en tempo raak je al buiten adem tijdens het lezen. Maar of je nu avontuurlijk bent of meer het rustige type: iedereen heeft af en toe een pauze nodig. En die hoef je niet thuis door te brengen, juist in de lente lokt de natuur van Brandenburg met perfecte uitstapjes. Of het nu gaat om bloemenvelden, een idyllische perenboomgaard of een van de grootste porseleincollecties van Europa, wij hebben de juiste tips van A tot Z. Een nieuwe favoriet op de lijst van ontspannen toevluchtsoorden is Lübbinchen, een klein, rustig dorpje in Brandenburg dat tegenwoordig deel uitmaakt van de gemeente Schenkendöbern in Neder-Lausitz , niet ver van de Poolse grens.

De omgeving van Lübbinchen oogt weids, oorspronkelijk en bijna ongerept. Velden en bossen bepalen het beeld, aangevuld met een verrassend zacht heuvellandschap dat zich lichtjes door de regio slingert en steeds weer nieuwe perspectieven biedt. Het dorp zelf werd al in de 15e eeuw voor het eerst genoemd en kijkt terug op een bewogen geschiedenis: het behoorde onder andere tot de Boheemse kroon, tot Saksen en later tot Pruisen. Net als veel andere plaatsen in de Lausitz was Lübbinchen lange tijd agrarisch van aard, het leven draaide om een landgoed.
Centraal in dit verhaal staat het kasteel of landhuis Lübbinchen, dat in de 19e eeuw werd gebouwd. Het maakte ooit deel uit van een groter landbouwlandgoed met een molen, een schapenboerderij en andere bedrijfsgebouwen. Tegenwoordig herinnert het als een rustig, historisch gebouw aan de tijd van de landheer en past het opvallend onopvallend in het rustige landschap.

Kenmerkend voor de omgeving van Lübbinchen zijn de eeuwenoude eiken die je rondom het dorp kunt ontdekken. Veel van deze bomen zijn honderden jaren oud en stammen uit een tijd waarin het gebied als weideland werd gebruikt. Zo konden de eiken zich vrij ontplooien en ontwikkelden ze hun karakteristieke, wijd uitgestrekte kronen en knoestige, massief ogende stammen. Vaak staan ze alleen of in kleine groepjes in het landschap en lijken ze op natuurlijke monumenten die de omgeving een bijna mystieke sfeer geven .
Ook het landschap zelf draagt in belangrijke mate bij aan het bijzondere karakter van de plek. Anders dan je misschien van Brandenburg verwacht, is de omgeving hier niet helemaal vlak. In plaats daarvan bepalen glooiende heuvels, uitgestrekte velden en lichte bossen het beeld. Deze licht golvende topografie opent steeds weer nieuwe uitzichtlijnen en laat het landschap levendig overkomen, zonder daarbij zijn rustige, ontspannen uitstraling te verliezen.