Wie had gedacht dat er achter de indrukwekkende kasteelgebouwen van Brandenburg meer schuilgaat dan barokke architectuur en weelderige interieurs? Natuurlijk verwachten we mooie tuinen – maar tuinen die ons even naar Italië doen reizen? Juist nu de dagen weer langer en warmer worden, is een uitstapje naar een plek die niet alleen architectonisch indruk maakt, maar ook buiten betovert zeker de moeite waard. Kasteeltuinen bieden precies dat. Hoewel de Siciliaanse tuin in Schloss Sanssouci tot de bekendste behoort, zijn er ook rustigere tuinen die minstens net zo fascinerend zijn. Een gevoel van Dolce Vita ervaar je bijvoorbeeld in de kasteeltuin van Schloss Caputh, die zich bewust onderscheidt van de typische barokke parken met hun strakke geometrie.
In plaats van symmetrische assen en uitgebreid aangelegde parterres kenmerkt hier een open, bijna landelijk karakter het beeld. Bijzonder opvallend is de aanleg als historisch geïnspireerde boomgaard, die vandaag de dag weer meer in de schijnwerpers staat en de plek een heel eigen sfeer geeft.
De tuin ligt direct aan de oever van de Templiner See, een zijarm van de Havel ten zuiden van Potsdam. Deze directe ligging aan het water zorgt voor weidse uitzichten en een buitengewoon rustig landschapsgevoel. De combinatie van fruitboomgaarden, oude bomen en het open meer doet minder denken aan een klassiek kasteelpark, maar eerder aan een mediterraan cultuurlandschap. Juist op warme dagen ontstaat hier een sfeer die vaak als bijna Italiaans wordt omschreven – badend in het licht, rustig en gekenmerkt door natuurlijke elegantie.
Historisch gezien gaat het kasteelpark van Caputh terug op de barokke aanleg rond het naburige kasteel Caputh uit de 17e eeuw. Terwijl veel kasteeltuinen later sterk geformaliseerd of monumentaal uitgebreid werden, bleef de aanleg in Caputh relatief ingetogen. Door de eeuwen heen ontwikkelde het zich verder, zonder zijn eerder besloten, landschappelijke karakter te verliezen.
Een bijzonder kenmerk van het kasteelpark Caputh is de inspiratie op historische moestuinen en boomgaarden, zoals die vroeger vaak deel uitmaakten van kasteelcomplexen. De huidige tuin grijpt deze traditie weer op: boomgaarden met gemengde fruitbomen, losjes geplaatste rijen bomen en open weidegebieden bepalen het beeld. In tegenstelling tot strak onderhouden siertuinen staat hier niet de perfecte vorm centraal, maar een evenwicht tussen gebruik, natuur en esthetiek.
