Berlijn loopt niet alleen voorop als het om muziek – en vooral techno – gaat, maar ook op het gebied van kunst, of die nu modern of klassiek is. Wereldwijd gerenommeerde kunstenaars presenteren hier zeldzame werken in uitgebreide tentoonstellingen, vaak in een setting die nog nooit eerder te zien was. Hiertoe behoren bijvoorbeeld de Scharf Collection met werken van Goya, Monet en Cézanne of „Balkan Erotic Epic“ van Marina Abramović. Met steeds nieuwe, spannende tentoonstellingen komt de kunstscene van de hoofdstad nauwelijks tot rust – en vanaf morgen is er weer een nieuwe aanwinst: de eerste grote Brancusi-tentoonstelling in Duitsland sinds meer dan 50 jaar loopt van 20 maart tot 9 augustus 2026 in de Neue Nationalgalerie.
In samenwerking met het Centre Pompidou worden meer dan 150 werken gepresenteerd , waaronder sculpturen, foto’s, tekeningen, films en ‘ ‘, evenals zelden getoond archiefmateriaal. Een bijzonder hoogtepunt is de gedeeltelijke reconstructie van zijn legendarische atelier, dat voor het eerst sinds 1957 buiten Parijs te zien is.
Constantin Brancusi geldt als pionier van de moderne beeldhouwkunst en als wegbereider van de abstractie. Hij werd in 1876 in Roemenië geboren en ontwikkelde vanaf 1907 in Parijs zijn onmiskenbare stijl. Zijn werken kenmerken zich door een radicale reductie tot de essentie , met een duidelijke focus op vorm, materiaal, oppervlak en licht. Zijn beeldtaal oogt organisch, minimalistisch en bijna meditatief – altijd gedreven door de zoektocht naar de ideale uitdrukking.
In de tentoonstelling zijn enkele van zijn bekendste werken te zien, waaronder ‘De Kus’, een sterk gereduceerde weergave van intimiteit, ‘Vogel in de ruimte’, dat beweging en opstijging symboliseert, ‘Slapende Muze’, een rustige, bijna perfecte vorm, en de ‘Oneindige Zuil’ als symbool voor oneindigheid.
Brancusi heeft de beeldhouwkunst fundamenteel herzien door bewust afstand te nemen van details en zich te concentreren op de essentie. Hij maakte doelgericht gebruik van materialen als brons, steen of hout, waarbij zelfs de sokkels een integraal onderdeel van zijn werken werden. Daarnaast gebruikte hij licht, beweging, fotografie en film om zijn werken effectief in scène te zetten. Wat op het eerste gezicht eenvoudig lijkt, is in werkelijkheid zeer conceptueel en nauwkeurig doordacht.
Terwijl Brancusi in Frankrijk grote bekendheid geniet, bleef hij in Duitsland lange tijd eerder een geheime tip en werd hij vooral gewaardeerd door kunstkenners. De tentoonstelling moet ertoe bijdragen zijn werk hier in Duitsland toegankelijk te maken voor een breder publiek.
