Wie in Berlijn op zoek is naar de ultieme tegenpool van steriele lounges en gestileerde conceptstores, komt hopelijk terecht in de Schönleinstraße 34. Het Bei Schlawinchen is geen gewone kroeg – het is een paralleluniversum, een tijdcapsule en voor veel Berlijners een verlengstuk van hun woonkamer. Al decennia lang is deze kroeg het sociale epicentrum van de Graefekiez – en dat letterlijk de klok rond.
Het meest opvallende kenmerk van het Schlawinchen is zijn tijdloze bestendigheid. In een stad die razendsnel verandert, blijft hier alles bij het oude. Dat begint al bij de openingstijden: 24 uur per dag, 365 dagen per jaar. Hier is geen sluitingstijd, geen ‘laatste rondje’ en geen licht dat onaangenaam fel wordt als de ochtend aanbreekt. Wie hier binnenkomt, verliest meteen het besef van tijd.
Tussen rommel aan het plafond en echte Berlijnse brutaliteit
Het interieur is één grote, prachtige nachtmerrie voor minimalisten. Aan de muren en het plafond hangen talloze relikwieën uit vervlogen tijden. Oude muziekinstrumenten, stoffige houten beeldjes, borden, wagenwielen en curiosa, die door de jaren heen door stamgasten en de eigenaar zijn verzameld. Het gedempte licht en de zware geur van tabak en geleefd leven zorgen voor een sfeer die je zo nog maar zelden tegenkomt.
Maar de ziel van het Schlawinchen is zijn publiek. Aan de houten bar zitten Kreuzberg-oudgedienden die al sinds de jaren ’70 komen, naast jonge studenten die hun eerste nacht in de wijk doorbrengen. Toeristen van over de hele wereld mengen zich onder vakmensen die na hun werk een biertje komen drinken. Het is een plek van absolute verschillen en overeenkomsten. Je raakt in gesprek, je deelt de asbak en je spreekt elkaar aan met ‘jij’.
Van de tafelvoetbaltafel tot toevluchtsoord voor nachtelijke schipbreukelingen
Een ander hoogtepunt zijn de legendarische tafelvoetbaltafels. In een achterzaal staan twee tafels waar vaak tot het uiterste – maar altijd fair – wordt gestreden. Hier worden carrières gesmeed en vriendschappen bezegeld.
Het Schlawinchen is ongepolijst, luidruchtig, rokerig en eerlijk. Wie het echte, ruige Berlijn wil proeven, dat achter de glanzende gevels schuilgaat, kan niet om dit unieke plekje heen. Het is de haven voor alle schipbreukelingen van de nacht en het bewijs dat de Berlijnse brutaliteit nog steeds een thuis heeft en dat hopelijk voor altijd zal blijven.
