Berlijn was tijdens de Koude Oorlog keer op keer het toneel van legendarische concerten die een betekenis kregen die veel verder reikte dan alleen muziek. Terwijl Roger Waters in 1990 muziekgeschiedenis schreef met een spectaculaire uitvoering van „The Wall“ op de Potsdamer Platz, zorgde zijn voormalige band Pink Floyd al twee jaar eerder voor een buitengewone gebeurtenis. In 1988 speelde de Britse rockband vlak voor de Reichstag in West-Berlijn, op slechts enkele meters afstand van de Berlijnse Muur. Aan de andere kant verzamelden zich duizenden DDR-jongeren die hun idolen weliswaar niet wilden zien, maar in ieder geval wel wilden horen. Maar zelfs deze muzikale belevenis bleef niet zonder gevolgen: de Volkspolizei greep in en arresteerde verschillende fans.

Op 16 juni 1988 veranderde de Platz der Republik voor het Reichstagsgebouw in West-Berlijn in een gigantische concertarena. De Britse rockband Pink Floyd trad op op slechts een paar honderd meter van de Berlijnse Muur. Terwijl de fans in het westen de muziek live beleefden, verzamelden zich aan de andere kant van de grens duizenden jongeren die op zijn minst de klanken van hun idolen wilden horen. Wat begon als een rockconcert, werd een nieuw symbool voor het verlangen naar vrijheid in de verdeelde stad.
Ongeveer 3.000 mensen verdrongen zich die avond in Oost-Berlijn langs de straat Unter den Linden om zo dicht mogelijk bij het concert te komen. De veiligheidsdiensten van de DDR hadden zich al voorbereid op grote mensenmassa’s. Talrijke agenten hielden het gebied rond de Brandenburger Tor in de gaten. Ooggetuigen vertelden dat sommige groepjes de naam van de Sovjet-hervormingspoliticus Michail Gorbatsjov riepen. Ongeveer 20 jongeren werden opgepakt.
Het optreden was vooral omstreden vanwege het beroemde Pink Floyd-album „The Wall“ uit 1979. Hoewel het verhaal daarin niet direct over de Berlijnse Muur ging, kreeg de muziek gezien de Duitse deling een extra symbolische betekenis.

De DDR-leiding had al van tevoren geprobeerd om zulke bijeenkomsten te voorkomen. Uit bewaard gebleven Stasi-documenten blijkt dat zelfs een groep uit Bitterfeld in de gaten werd gehouden, die speciaal naar Berlijn wilde reizen om naar Pink Floyd te luisteren. Tegelijkertijd organiseerde de DDR grote concerten in Oost-Berlijn, onder andere met James Brown, om de jongeren weg te houden van de grens.
Slechts drie dagen later, op 19 juni 1988, trad ook Michael Jackson op voor de Reichstag. Ook dit concert trok talloze fans naar de oostkant van de Muur. De gebeurtenissen lieten zien hoezeer westerse rockmuziek mensen met elkaar verbond, ondanks de politieke verdeeldheid. Slechts 17 maanden later, op 9 november 1989, viel de Berlijnse Muur.